ელეგია მატარებელში

ყველას თავისი გოლგოთა დააქვს
ყველას თავისი ბედი აწამებს
ვით სოდომისგან გაქცეულ ლიოტს
თვალში ჩამიდგა მწველი ხანძარი

ნუშებს ქარების ფიქრი აწვალებთ
სოფელი სატანის ბნელში ჩაეფლო
იღლება სული ჩემი , ეული, საწყალი
შენ რაღას სჩივი ამაყო ვერხვო ?

ვარ მატარებელში, გვერდით ზის ანა
და ფანჯარიდან მოჩანს ტყეები
სხვა არა მინდა , არა და არა
მხოლოდ ანასთვის ღირს რა ცრემლები

არ დაიღუპო  წინ კიდევ არის
გზები რომელზეც სხვას არ უვლია
მებრძოლო სულო დალეწე ღამე
შენთან ხომ შენი სიყვარულია ▪︎