ირიაზელის სევდა

ირგვლივ გაუვალი ტყე არის
ქვებზე ოქროსფერი დაცოცავს ხვლიკი
და ავსულების მხარე ვეარი
ზედ გაფრინდება როგორც შაკიკი

ასე ირიაზელ მიიჭრის ლაბირინთში
ზაფხულში ტყე- ველი ინაზება
ხეები უსიცოცხლოდ გაირინდნენ
დასტოვეს ქარებმა მინასევმა

კაცის სიჩუმეში ცხოვრობს ირიაზელ
თაფლით და რძით სავსე მხარეებს ელტვის
ირგვლივ უჟამობის სილამაზე
და უსიცოცხლობა ერტყმის

ახრჩობს გრძნობები და მოუთოკავ
ვნებებში სისხლივით ედინება
ირიაზ ვერ ხედავს მოლურჯო ბაღს
და ყოველივეზე ეტირება

ფრთები აიშვეს რა ეშმაკებმა
ავსულთა მხარეა ვეარის
მგზავრობ ნამთვარევში , გეშმაგება
გაშეშდა უგრძნობი მტევანიც ▪︎