ზმანება

ბინდბუნდში გამქრალი სახე ლენორეას
ვით ბრძენი გველის ჩურჩული
გამახსოვრდება ტყედ უსიერად
რამაც გაქცია მძინარე ურჩხულად

ქვეყანა ყაყანი და ღრეობაა
შენ გძინავს დაე გეძინოს
შენი სხივმოსილი ხელოვნება
უცხოდ ააღელვებს ბერწ ნილოსს

იყუჩე სულო სარკოფაგში
მღვიძარ იყავი ქამელეონი
მთვრალი ხომალდი მარტოდ ზღვაში
უძლებს ქარიშხლების ღრეობას

ბინდბუნდში გამქრალი ლენორეას
შენს საბედისწერო გულისთქმას
უდაბნოს ცხელ ქარებში ეომება
ცა მოჰგავს ღამიანი ყორნის ფრთას

ეწვალე სანამდის ლეთეს უცქერ
მთვარე თრთის ცად გამოვარდნილი
იქმენი მარადისი შვილი უძღები
უვხო მისტერიის უძღები ნადირი

ჰქრის აღვირახსნილი ქარიშხალი
თვალი გაახილე, ყოველი ზმანებაა
სისხლი წარმართი დამნაშავის
არის მიზეზი და გზა ვნებაა !

მიდიხარ იწროებით და წრწოლვით
გზა ტანჯვის ქვეყანსა ზედა
განიმტკივარე ცა დანაწოლი
დაწერე რასაც კი ხედავ