მწუხრის აღსარება

იმ ძველი წლების მწველი ნათება,
ნამეხარ დღეთა ზმანება მძაფრი,
მოდის დარდებად, მოიხლართება,
როგორც აშარი თავნება ქარი
და დღეთა სევდა ისევ მძაფრდება,
ფითრდება მზე და ვარამი შავი,
ქარიანს სულზე ამდის ალებად,
როგორც ნახანძრალ მთაწმინდას კვამლი.