ცრემლის საკურთხეველი


დამღალა შენმა სურვილმა
და მონატრების თარეშმა,
გრძნობები გააათკეცა
შორს მონავარდე ქარებმა,
სადახარ? სულის ფორიაქს,
ვაქსოვ და ვაწრთობ სტროფებში,
იქ სადაც არის ყოველი,
ბნელი და მიუწვდომელი
იქ სადაც ყოფა შფოთვაა,
მძიმეა ლოცვის წუთები,
იქაც შენს სურნელს ვუმღერი,
ცრემლით და განადგურებით.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი (კომენტარები გამორთულია)

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი