გზააბნეული ცრემლი

სულში ყინული გალღვა,
მთას დაბინდული თოვლი,
შენი ღიმილის ნაცვლად,
მზემან გამათბო კოცნით,
ვეტრფი მის სხივთა ალერსს
და გულს ვაკვნესებ სევდით,
მასაც ხომ ბევრი მართებს,
გზააბნეული ცრემლის.