დუღილის წერტილი

სისხლმა სხეულში მიაღწია დუღილის წერტილს,

გზააბნეული ცხელ ასფალტზე ვხაზავდი წრეწირს,

მტკიოდა სუნთქვა, სამართებელს მიგავდა ენა,

საკუთარ ფეხთა სიბარბაცეს  მივყავდი ნელა,

იქ სადაც ცივა, თუმცა სითბო მეფობს სხვაგვარი,

სად სული ზეცას შეეჩვია, როგორც მთას ცხვარი

სადაც დუღილით აორთქლილი სისხლის წვეთები,

მყინვარის ქედებს ამშვენებენ თეთრი ფიფქებით.