მიყვარხარ, მაგრამ აზრი არააქვს

გელოდები და, არ მწერ
მიყვარხარ, და ვერ გეუბნები,
რაღაც მაბრკოლებს, უცხო საზღვარი
თითქოს მოვდივარ მაგრამ, ვჩერდები...

შენ ხარ ველური როგორც ზღვის ტალღა,
გადსალახი როგორც მდინარე,
ადიდებული შენზე ფიქრით და,
სულ შენზე ვფიქრობ რა ვქნა მძინარე...

მაგრამ მე მაინც, ვნებდები ისევ
აზრი არააქვს მაინც იცოდე,
როგორ ხდება რომ ცრემლის გარეშე,
სევდისგან ასე რომ ვიცლებოდე...
როგორ შეგშვენის სიცოცხლით სავსეს!
უცებ ასე ჩქარ რომ იცვლებოდე?!
მიყვარხარ! მაგრამ აზრი არააქვს...
სჯობს მე სისხლისგან რომ ვიცლებოდე.

როგორ გითხრა რომ მე შენ მიყვარხარ?!
შენამდე გზა ხომ მეტად გრძელია,
შენ გზას სულ მუდამ სხვაგან მივყავარ,
შენი ნახვა რომ მეტად ძნელია...
მინდა მძულდე და მაინც მიყვარხარ,
მე ვარ სულელი?! ეს რა მოვაწყე
რა ხარ ასეთი დაუნდობელი?
სისხლს არ ღვრიდე და მაინც მომკლავდე.

მიყვარხარ მაგრამ აზრი არააქვს...
სჯობს სისხლისგან რომ მე ვიცლებოდე,
მომკალი ბარემ დამადე ვარდი
აქ არ იყო და მე მჭირდებოდე...