დაჟამულ ტაძარს...
დაჟამულ ტაძარს,
გაჟღენთილს წვიმით
თითქოს ცრემლები სდიოდა ჩუმი.
იყო სიცივე ,ისმოდა მესა,
კვდებოდა იგი სიცოცხლისავის,
რჩებოდა სხვები…
და გამუდმებით წვიმდა და წვიმდა...
-მერ'ფი-
P.S.
მოცარტის დასაფლავების სცენა
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი