ამ ჩემს ცხოვრებას კომეტას ვადრი...

საღამოს ცაზე, მზის ბოლო სხივებს,
როცა დაფარავს მიწის ბრუნება,
ციურ გუმბათზე ვარსკვლავთ მასივებს,                                                                 
თითქოს დაერღვათ ნელი გუნება.    
აი კომეტა, ხილული თვალით,                                                                             
სტუმარი შორი, მოულოდნელი.                                                                            
ზემოდრეკილი ნათელი რკალით,                                                                          
წავა და შთანთქავს შავი ქვესკნელი...     
მე ჩემს ფიქრებში კომეტას ვტოლობ,                                                                       
ნოოსფეროსკენ მივექანები,                                                                             
გარს მეხვევიან, თუმც ვიწვი, ვბრძოლობ,                                                                   
უჩინმაჩინის ბნელი ქანები.           
ამ ჩემს ცხოვრებას კომეტას ვადრი,                                                                         
დააფიქსირეთ ჩუმი წვის კადრი !      
                              - მერფი -