ადამიანის არსებობის მეტაფიზიკური ლექსიკონი
დრო დრო ისეთი მშიერი ცხოველია, რომელსაც საათი კი არ აჭმევს — ის საათებს ჭამს და ყოველი გადაყლაპული წუთიდან ახალ დაბერებულ სამყაროს აფურთხებს. --- კოსმოსი სამყარო ღმერთის ჯიბეში შემთხვევით დარჩენილი მონეტაა. ღამღამობით ის ხელს ჯიბეში იყოფს, მონეტას თითებს შორის ატრიალებს და უსმენს — რომელი მხრიდან დაეცემა ადამიანის ბედი. --- ღმერთი შეიძლება ღმერთი სამყაროს შემქმნელი კი არა, მისი ყველაზე დიდი მაყურებელია. ჩვენ კი — მის ეკრანზე დარჩენილი პერსონაჟები, რომლებმაც ერთ დღეს კამერისკენ გაიხედეს და აღმოაჩინეს, რომ მათაც ვიღაც უყურებდა. --- ადამიანი ადამიანი სამყაროს მიერ შემთხვევით გამოგზავნილი წერილია, რომელსაც ადრესატი არ ჰყავს, გამგზავნი აღარ ახსოვს, მაგრამ მაინც აგრძელებს წერას — იმ იმედით, რომ ოდესმე თავად გახდება ის, ვისაც ეს წერილი უნდა წაეკითხა. --- ადამიანის სხეული ადამიანის სხეული დროის მიერ ნაქირავები ბინაა — ძვლები ავეჯია, სისხლი — გამათბობელი, გული კი ის მეზობელია, რომელიც მთელი ღამე კედელს ურტყამს, რომ არ დაგავიწყდეს: ჯერ ცოცხალი ხარ. --- ადამიანის გული ადამიანის გული ძველი რადიოა, რომელიც კოსმოსის სიჩუმეს იჭერს და მაინც ელოდება, რომ რომელიმე მკვდარი ვარსკვლავი ერთ ღამეს დაურეკავს. --- სიკვდილი სიკვდილი კარია, რომელიც არავის გაუღია. მაგრამ ყველა, ვინც მას უახლოვდება, უცნაურად დარწმუნებულია, რომ მეორე მხარეს საკუთარი ოთახი დახვდება. შეიძლება სწორედ ამიტომ არავის ეშინია კარის. ეშინიათ იმის, რომ იქ საკუთარი ოთახი აღარ იქნება. --- სიჩუმე სიჩუმე ხმა კი არ არის, რომელიც გაქრა — ის უზარმაზარი არსებაა, რომელიც ოთახში შემოდის და ყველა სიტყვას სათითაოდ ჯიბეებში ინახავს. --- ტექნოლოგია ტელეფონი პატარა საფლავია, სადაც მილიონობით მკვდარი ხმა ცხოვრობს და ყოველ დილით შენს თითს ელოდება, რომ ისევ გააღვიძო ისინი. --- ფანჯარა ფანჯარა კოსმოსური ტელესკოპია, რომელსაც ღამის ნაცვლად მეზობლის მარტოობის დანახვა შეუძლია. --- ზღვა ზღვა დედამიწის ძველი მეხსიერებაა, რომელმაც იმდენი რამ იცის, რომ ტალღებად ლაპარაკი არჩია, რადგან ადამიანურ ენაზე მისი ერთი წინადადებაც კი სამყაროს დასასრულს დაიტევდა. --- ხელოვნება ხელოვნება რეალობის წინააღმდეგ ჩუმად მოწყობილი აჯანყებაა — სადაც იარაღი არ ისვრის, მაგრამ ერთი სწორად გავლებული ხაზი მთელ სამყაროს აიძულებს, თავისი ფორმა ეჭვქვეშ დააყენოს. --- იმედი იმედი აბსურდული მებაღეა, რომელიც დამწვარ მიწაში თესავს ხვალინდელ დღეს. დილით არაფერი ამოდის. ის მაინც რწყავს მიწას — არა იმიტომ, რომ იცის, რამე გაიზრდება, არამედ იმიტომ, რომ სიცოცხლეს ზოგჯერ მხოლოდ ცდის უფლება აქვს. --- სიყვარული სიყვარული ადამიანის გულში დარჩენილი უკანასკნელი დრაკონია. ყოველ ღამე საკუთარ ფრთებს ჭამს, რომ დილით შენამდე მოსასვლელი გზა ჰქონდეს. ამიტომაც არის, რომ ვინც გვიყვარს, ხშირად მხოლოდ მაშინ გვხვდება, როცა მისგან დასარჩენი აღარაფერი დარჩა. --- განშორება შენ რომ წახვედი, ღამემ ერთი ვარსკვლავი დაკარგა და მას შემდეგ ცა თავს იმართლებს. --- კომეტა კომეტა ცაზე გადაგდებული ასანთის ღერია, რომელსაც ღმერთი ვერ აქრობს. --- ნემსი ნემსი პატარა მეტეორია, რომელიც ქსოვილში ჩავარდა და დროის გახვრეტა გადაწყვიტა. --- ქოლგა ქოლგა ადამიანის პირადი ცაა, რომელსაც ის წვიმის წინააღმდეგ ხელში ატარებს. --- სანთელი სანთელი ცეცხლის პატარა სინანულია — ოთახში შემორჩენილი უკანასკნელი ნათელი, რომელმაც იცის, რომ დილა მოვა და მაინც ღამეს ბოლომდე არ უთმობს თავს. --- ფანარი ფანარი ადამიანის პატარა უარია სიბნელეზე. მას მთელი ღამის გაძევება არ შეუძლია — მხოლოდ იმდენის განათება, რამდენსაც თვალები ამ წამს ითხოვენ. და მაინც, დაკარგულ ნივთებს ყოველთვის იმედით ეძებს. --- გატეხილი ჭიქა ჰგავს პატარა გალაქტიკას, რომელსაც ვიღაცამ მაგიდაზე შემთხვევით აფეთქება მოუწყო. --- უსასრულობა ვარსკვლავები ცაზე დაყრილ ქინძისთავებს ჰგვანან — თითქოს ვიღაცამ უსასრულობა კედელზე მიამაგრა, რომ არ გაქცეულიყო. მაგრამ ერთი ქინძისთავი ყოველ ღამე ადგილიდან ძვრება. იქიდან იწყება ადამიანის ცა. --- უწერტილობა შენ ხარ ჩემი ბედისწერის ერთადერთი წინადადება, რომელსაც წერტილი ვერ მოერია. --- ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი) 2023
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი