ხვალგუშინის სინდრომი

აბსურდს წესრიგი ეძნელება,
სიჩუმე შეჭამეს მერანებმა.
ქრობით დაავადნენ შეგრძნებები —
„თვალებს თვალები ენანება“.

სიზმარი პიჯაკში ბურანია,
სიყვარულს ვახველებ მიკრობივით.
შენს თვალებს თვალები უნანია —
მზერას მიკრობივით მიკრობილი.

გულები დადიან ინკოგნიტოდ,
მზერამ მეც გულში მიმახოცა.
სიჩუმემ დაჭამა საათები —
ხვალგუშინი და სიზმარხორცა.

მტვერი თვალებიდან გამოვგავე,
ჩვენი სინამდვილის საპატრონოდ.
მზერა გუთანივით გამოგაბი —
მზერას მიკრობი ჰყავს, ქალბატონო.

ღამე გაიტაცეს მერანებმა
და ცამ თავის თავზე აიწია.
„თვალებს თვალები ენანება“,
მაგრამ წამწამებმა რა იციან?

მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2017 წ.