ავადმყოფი ლექსი
ლექსო, შე, ავადმყოფო, ნუ ემსგავსები მჯირყვნელს. იქნებ დრო არის, სტროფო, დროის მდინარეს მიჰყვე. ლექსო, რას ერჩი პროზას? ანდა, რას ერჩი ესეს? ეს შეგნებული პოზა — შენ მოიფიქრე ესეც. ლექსო, შე, ავადმყოფო, ბოლოს რად არ სვამ წერტილს? ნულს შენ ვერ გაყოფ ორად — ვინ არის გადამწყვეტი? პასუხი არსად არის, იქნებ კითხვაა არსი. არა გსურს დასასრული — და დასაწყისი გახდი. ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი) 2026 წ.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი