დრო, მომავალი წარსული

სულს უხმობს შავი დარსახური,
მკვდარი დროის ექო აქ არი.
დროა, მკვდრებმა მოხსნან თავსახური —
ღმერთის თვალქვეშაა ღამქარი.

ღმერთის ჩრდილი იცავს სულვარდებს,
ბნელი სურნელი კვლავ მეგრძნობა.
უნდა, დროის ჩრდილში ცურავდეს —
სულმესვეური მზეგრძნობა!

ბნელ გზას ანათებს გულსახური —
სიბნელეს გასცდა ჯვარსული.
ღმერთის წინ დადგა უსახური —
დრო, მომავალი წარსული.

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026 წ.