რაც დაკარგე, ის მე ვნახე
სიტყვამ მომკლა, დუმილმა კი — რაც ვერა ვთქვი, გულში დარჩა; გულში დარჩა, რაც ვერა ვთქვი, დუმილმა კი სიტყვა მოკლა! ამოგძახებს: „ეგო ვარო!“ რაც შიგნიდან არის შმორი! დარდს აცადე, მეგობარო, ასეთ ტკივილს სად იშოვი! ბედს ვკითხო, თუ დაგიძახო? ვიძინებ და ხავსს ვედები. სიჩუმე რთავს მაგნიტაფონს — თავის ძველი კასეტებით. რაც დაკარგე, ის მე ვნახე, ვინც სხვას ეძებს, თავს ვერ ნახავს; ვინც თავს ეძებს, სხვას ვერ ნახავს, რაც დაკარგე, ის მე ვნახე. მდუმარება მაგრად მიპყრობს; ცა აფეთქდა! ცა გაიპო! შენთან ყოფნა ჩემთვის იყო ლამაზი და საკაიფო! ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი) 2025 წ.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი