კოსმოსის ზურგიდან
მთელი კოსმოსი ერთი პატარა, ლამპით განათებული ზღვის ფრაგმენტია. დიდი ვარ გონებით! დიდი ვარ გონებით! და ვუცქერ ზურგიდან ამ კოსმოგენეზისს. რელსებზე დამდგარან ჟანგის ვაგონები — და წყლიდან ტვირთავენ სიღრმეებს გემები. იწყებენ ლექსები ბრმა აპოკატასტაზს, და კალმის წვერს, ალბათ, აზრები გადასცდა! ზღვა ლამპის შუქში ჩანს, კვლავ ლიმინალური, ზღვა არის უსაზღვრო და მინიმალური! ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი ) 2026 წ.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი