სადაც ჩემი ჩრდილი არ მეკუთვნის

ჩრდილს ვკარგავდი მზის ჩასვლისას,
ვფიქრობდი — ჩემი წავიდა.
ღამემ კი ჩუმად მითხრა:
შენი კი არა — სინათლე წავიდა.

დილას ჩრდილი ისევ მოვიდა,
მე კი — სხვა კაცად მოვედი;
მაშინ მივხვდი: ჩრდილი კი არა,
თავი მქონდა დაკარგული —
როცა სხვის ნათელს ვტოვებდი.


ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2026 წ.