საზამთრო!

Softly through time… through the watermelon glow,
My heartbeat drops in the stream — real slow.
Winter cracks in my chest when the nights get heavy,
I flip the page of the city — the calendar’s unsteady.

ნაზად დროს… საზამთროს!
ჩემი გულის ბიტი დაჯდება ნაკად-ში — ნელ-აა.
დავთარი, ზამთარი —
ღამე ბრუნავს, ქალაქი.
ქალაქს გაწყვეტს კალენდარ-ი.

დავთრები… მაგრად დავთვრები!

წვიმა მიყოლებს რიტმ-ში,
როცა ბიტ-ში დავდგები.

ვასხამ რძეს დოქიდან,
თეთრი ზღვებია — ღამის შოკიდან.
დრო ქვიდან მოდის, მიჰქრის ზედაპირზე,
ჩემი ჩრდილი ალღობს ღრმა სახლს ტალღაზე.

გავატან ზამთარს მარხილებს,
გაიქროლონ ღამეები —
შენს თვალებში ნაპერწკალი დევს.

თვალი თუ გავახილე —
ჩემი სუნთქვა მუხტია,
ხმაურიანი ბას-ის მხილველი.

გავატან ზამთარს, გავწყვეტ ჯაჭვ-ს,
დრო მიცეკვებს ღრმა-სახელ-ს.

ნაზად დროს… საზამთროს!
როდესაც ცემა-მდე მივალ,
არ ვჩერდები — nonstop.

ნაბიჯ-ნაბიჯ სულში ცეცხლი,
ზამთარი ბზუის,
დნობს დნობის სურვილი.

დავთარი, დავთარი —
ფურცლებს ვშლი
და მაინც ვხაზავ სიზმრის ხაზებს.

დავთრები… მაგრად დავთვრები!

ჩემი ხმა ბრუნავს კლუბ-ში,
როცა ღრმ-ად გავბრწყდები.

დრო ქვიდან…
სრიალებს ჩემამდე
თეთრი დრამ-ის ქვიდან.

დოქიდან რძე —
ფანტასტიური სამოთხე — დეე!

ნაზად დროს… საზამთროს!
ჩემი გულის ბიტი დაჯდება ნაკად-ში — ნელ-აა.
დავთარი, ზამთარი —
ღამე ბრუნავს, ქალაქი.

წვიმა მიყოლებს რიტმ-ში,
როცა ბიტ-ში დავდგები.

დრო ქვიდან მოდის,
მიჰქრის ზედაპირზე.
ჩემი ჩრდილი ალღობს
ღრმა სახლს ტალღაზე.

გავატან ზამთარს მარხილებს,
გაიქროლონ ღამეები —
შენს თვალებში ნაპერწკალი დევს.

თვალი თუ გავახილე —
მესმის მელოდია
სულის და სახლის შერწყმულ ჟინში.

გავატან ზამთარს,
დავწყვეტ ჯაჭვ-ს,
დრო მიცეკვებს
ღრმა-სახელ-ს.

ნაზად დროს… საზამთროს!

როცა გული ღარ-ს მიჰყვება —
nonstop, nonstop!

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2025 წ.