ჯოჯოხეთის ქუსლები


ჯოჯოხეთს ქუსლებზე აცვია ცა —
დადიხარ შენ.

ქარი შენს ჩრდილს იკერებს
და ასდის ცას.

ღამე შენს თვალში იკარგება —
ცას სცდება შრე,

როცა ღმერთის სუნთქვა ცვარად ეცემა ცას.

მე შენს კვალს ვიმახსოვრებ —
კვლავ და კვლავ.

და როცა შენს ჩრდილს ვერ ვპოულობ,
ჩემს ცას ვკლავ!


ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2026 წ.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი