ნამდვილი კაცი

მუცელში ეძებს სინათლეს ბავშვი,
და სული სხეულს ფარულად უქრის.
ჭეშმარიტებას პოულობს ქარში —
სიჩუმის შიგნით ჩამქრალი შუქი.

ქარებმა სიოს სიმშვიდე ფურცლეს,
და აქსიომა ივსებდა ქისებს.
ვიღაცა იბრძვის, მიდის ან უძლებს —
ან იღუპება... ასე თუ ისე.

მდგომარეობა კარგავდა პოეტს,
კარგავდა ფუძეს, კარგავდა სინდისს.
ბავშვს სული ჰქონდა სამოთხის ტოლი,
და სულში მთელი ცა იყო დიდი.

ცა შეეპარა ჟანგივით ფრთაში —
ქარს, და სიჩუმე შიგნიდან ბრწყინავს.
და იქნებ ქარში გასული ბავშვი
სამშობლო იყო დიდი ხნის წინათ.

იქ, მტრის ჩრდილში რომ შეიჭრა ლამის,
სულმა იპოვნა ქვის ძველი კვარცი.
სულმა იპოვნა დიდი ხნის შლამი —
შლამმა დამალა ნამდვილი კაცი!


ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026