მზის უკანასკნელი დაბადება

ქარმა მასშივე დამარხა გუგა,
არყოფნის ჩრდილებს შიგნიდან გლოვობს,
შეეწება ნაპრალი ნუგეშს —
სინათლის ნაშთი რომ შეაგროვოს.

მზეს ნამი უკან წყალსავით მოსდის,
ცამ უნდა კვეცოს მზის ჟონვა ფართე.
მზე სისხლით ისე გაავგაროზდა —
კოსმოგონიურს აფრქვევდა ნათელს.

სივრცის გულიდან, ვით ნაპერწკალი,
პირველქმნილი ხმა გაცდა გალიას.
ლაჟვარდისფერი დაიფრთხო კანი —
მზემ საკუთარი ჩრდილი დალია.

მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026