მთვარეზე


ერთი კოსმონავტი
მთვარეზე დაეშვა
და სიჩუმემაც თითქოს
სხვა სიხშირეზე დაიწყო სუნთქვა.

ფეხქვეშ - მტვერი.
თავზე - მილიარდი შუქი.
დედამიწა შორს იყო,
ლურჯად ჩამოკიდებული,
როგორც პატარა ფანჯარა
უზარმაზარ სიბნელეში.

რადიო ტალღამ
კრატერებს გადაუარა,
ვარსკვლავებში გაიფანტა
და ისევ უკან დაბრუნდა -
მაგრამ უკვე შეცვლილი.

ნილი გაჩერდა.

ყურსასმენებში
მისივე სუნთქვა გაიგონა.

ერთი...

ორი...

და მერე -
მეორე სუნთქვა.

ზუსტად მის რიტმში,
მაგრამ არა მისი.

გული აუჩქარდა.

მიკროფონს ხელი დააჭირა.
ცოტა ხანს არაფერი უთქვამს.

მხოლოდ შიშინი.

მხოლოდ სიჩუმე.

მერე ძალიან მშვიდად
ჩაიწერა მისი ხმა:

„აქ სხვები არიან.“


ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2016 წ.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი