დამწვარი ინფანტა


დრო შეიძლება ირყეოდეს —
როგორც ციკლონში თავთავი,
ბგერიდან უნდა იყრებოდეს
გაზაფხულიც
და ზამთარიც.

მიწას დაარტყამს ჩრდილი და
ცას მერე გადაეფარვის.
მე ავღორძინდი ჩირიდან
ყველა ტკივილის შეფარვით.

ნამწვავ ღამეში მივფანტავ —
მზეს — სტადიონზე ხარიხას.
მზეო, დამწვარო ინფანტავ —
ვა, რა ლამაზი მკვდარი ხარ!

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2024 წ.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი