სიკვდილის ორსულობა

ცა ოდნავ მარცხნივ გადაიხარა
და არასწორად მიწა მრგვალია.
ღმერთი — ეს სისხლით გამძღარი ხარი —
საკუთარ რქებში არის გალია!

მე იქ შევედი სადღაც გარედან,
ჯიბეში მქონდა სამშაბათები,
გაფუჭებული ერთი ღმერთი და 
მკვდარი ქიშები და შამათები.

მინდა სიცოცხლე გავაუბრალო,
ჩემი სიკვდილი არის ორსულად.
დღეს დაბადების დღე მაქვს, უფალო,
დაბადებული არვინ მოსულა.

და მეც ვყოფილვარ, ალბათ, ნისლივით,
ნუ გამირბიხარ, ჩრდილო; დაიცა!
ტორტზე სანთლები წვანან ნისიად,
მაგრამ სურვილი ფეხით გაიქცა.

მე ჩავიფიქრე — კვლავ არაფერი.
და ყველაფერი ამიხდა მაშინ.
ჩემი ჩრდილი კი ქარს განაფრენი,
კვლავ დაუბრუნდა არყოფნას ხმაში!

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026 წ.