კოსმოსის პულსი ჩემს ვენებში


თიხა და კაცი, კაცი და დენთი —
ცენტრია: მაკრო, მიკრო — ფონია.
არ მინდა ღმერთი! არ მინდა ღმერთი!
ცა უკვე ჩემი მიკროფონია!

დავწვი წიგნი და მე დამწვა წიგნმა,
ხორცი ხორცს გრძნობს და სული — სულობას.
ჩემს ჩრდილს ვუგზავნი ბოლოჯერ სიგნალს,
პასუხად მოდის — უსასრულობა.


ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2025 წ.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი