ანდადასები


სულის კანკალით, მზის კაკალით და მხრით ნაკარით,
უწერტილობით წერტილები ჩვენში ჩავკალით!
თუნდაც წრიულად, თუნდაც სრულად, თუნდაც მდიდრულად,
ყველანი წავალთ —
წრებრუნვაში მარადიულად!

იპოსტასებით, რომ ბგერებმა ხვრიპონ მასები,
ანდა დასები, მეგობარო — ანდადასები!
ჩვენი აქტები, ფაქტები და კატარაქტები,
კატაპულტები, პელეები, ბატისტუტები,
დროს აორთქლილი გაუძლებენ კანტიკუნტები.

ურბანიზმები, გიზები და დადაიზმები,
მერიმეები, ბოდლერები ანდა მიზნები!
თუნდაც ზმნის ზმნები, მეგობარო, თუნდაც მზის ხორცით,
ჩვენ დავიხოცეთ მერამდენედ — მყუდრო სიცოცხლით!

ღმერთი ბონგია — გააბოლე და გარს მოგიარს
გარდასულ დროში ჩაკვამლული კოსმოლოგია!

ჰოდა, მკითხველო, არ შეწყვიტო თრთოლვა, ბოგინი;
ფეხს რომ არ წვდება —
წრებრუნვაა, ჰო, ის ლოგინი!

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026 წ.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი