ანდადასები


სულის კანკალით, მზის კაკალით, კარის ნაკარით,
უწერტილობით წერტილები არსში ჩავკალით!
თუნდაც წრიულად, წრეწილურად, თუნდაც მწირულად,
ყველანი წავალთ —
წრებრუნვაში მე — შეწირულად!
 
იპოსტასებით, რომ ბგერებმა ხვრიპონ მასები,
ანდა დასები, მეგობარო — ანდადასები!
ჩვენი აქტები, ფაქტები და კატარაქტები,
კატაპულტებით, გახლეჩვებით, ტანტრით, ტუტებით —
დროს აორთქლილი გაუძლებენ კანტიკუნტები.
 
ურბანიზმები, გიზები და დადაიზმები,
მერიმეები, ბოდლერები ანდა მიზნები!
თუნდაც ზმნის ზმნები, მეგობარო, თუნდაც მზის ხორცით,
ჩვენ დავიხოცეთ მერამდენედ — მყუდრო სიცოცხლით!
 
ღმერთი ბონგია — გააბოლე და გარს მოგიარს
გარდასულ დროში ჩაკვამლული კოსმოლოგია!
 
ჰოდა, მკითხველო, შეიბრუნე თრთოლვა, ბოგინი;
ფეხს რომ არ წვდება —
წრებრუნვაა, ჰო, ის ლოგინი!
 
ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026 წ.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი (კომენტარები გამორთულია)

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი