სიტყვების დაკრძალვა

ღამე კარს მიღმა ტოვებს საკუთარ ჩრდილს,
მე კი სახლში ვრჩები — უხმოდ, როგორც კვამლი;
შენს სახელს ვამბობ და ოთახი ბნელდება,
თითქოს სიტყვამ იცის, სად უნდა დამმარხოს კალმით.

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2016 წ.