შენ აქ ხარ

შენ აქ ხარ, როცა არა ხარ სრულ დროს,
ცოტაღა დამრჩა სულის გაჭრამდე.
მსურს, ყველაფერი გავააფსურდო —
ცოტას ვაჭარბებ!

ან იქნებ ახლა სულაც არ ვაფრენ,
რადგან აბსურდსაც სურს, ჰქონდეს ნიშა.
თუ არაფერი ნიშნავს არაფერს,
მაშ, შენი კოცნაც არაფერს ნიშნავს.

ეს ყველაფერი ჰგავს ჰერმან ჰესეს —
სიცარიელემ აზრს თავი მიჰყო.
აქ ხარ, არავინ,
და ზოგჯერ ესეც საკმარისია — აბსურდი იყოს!

შენ აქ ხარ — და ღმერთს სიცილი მოსდის,
საკუთარ ჩრდილს კი მარხავს შავ ქარით.

მე მოვკვდი, მაგრამ ჩაის ვსვამ ცოდვით.

ღმერთმაც მოსვა და მკითხა:

შაქარი?


ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026 წ.