ბეჭდები
აზრი აზრს ჭამს — ტკივილ-აზრ-თან ანარქია დუმილი ყვირის — ექსპრესია, ნათელი ტყუილია — მალაქია. ყველაფრის ბოლო — დეპრესია. ნებას გავყვები, ხილულს, მზიანს, ნერვი იჭიმება — ისტერია, რწმენა ინგრევა — ილუზია. დღეები დღეებს — მისტირიან. სიბნელე მმართავს — აგონია, სარკე მატყუებს — ირონია. მითხრეს ცოცხალი ვარ — არ მგონია! სუნთქვა მიწყდება — ინსომნია. ტკივილი გახდა — რელიგია ბოლო სიტყვაა — ემპათია? ვხედავ რომ სუსტებს ელის — ტყვია! შენდობა ძლიერებს — ეპატია! სიმართლის ყვირილი — ექსპრესი-ა! ბეჭდები იხსნება — რეკვიზი-ცია! მაქვს დაუძინებელი — დეპრესი-ა! ლევიათანი იღვიძებს — ზღვის წყევლა! აბადონი კარს ხსნის — განაჩენი! გეენა ელოდება — ცეცხლი მარად! ბნელი ბეჭედი — კაბადონი! შვიდი საყვირი! (ყველა ერთად!) სისხლი, ბეჭდები, განაჩენი! ზეცა დუმს — ჯოჯოხეთი რეკვით იციან! ლოცვა დაიწვა — რწმენა დაეცა — და ბოლო სიტყვა იყო… აგონია. ზეცას ვკითხე პასუხი, მაგრამ დუმილი დამხვდა გზად — ხსნა თუ არსებობს საერთოდ? არ მგონია! ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი ) 2026 წ.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი