სიკვდილის დღიური
დღეს სიკვდილმა ჩემს კარზე დააკაკუნა. არ გავუღე. ფანჯრიდან შემომხედა და მითხრა: - ხვალ მოვალ. მე გავუღიმე: - მეც. იმ ღამეს პირველად მივხვდი - სიცოცხლე ზოგჯერ სიკვდილთან ბრძოლა კი არაა, არამედ მისთვის კარის არგაღება. ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი ) 2020 წ.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი