ნუ დამიჯერებ, შე ლექსო!

ნუ დაიჯერებ ჩემს პოეტურ დიდებას -
საერთოდ, პოეზიის იდეაც კი საეჭვოა!

მე ლექსს არ ვწერ -
ლექსი მეწევა,
როგორც პოლიცია
ჩემს დაუმთავრებელ ღამეს.

ტაში არ დამიკრათ.
ტაში ყველაზე იაფი ტყუილია.

თუ რამე გითხარით -
გადაამოწმეთ.
თუ რამე მოგეწონათ -
ეჭვი შეიტანეთ.

მე პოეტი კი არა,
უბრალოდ კაცი ვარ,
რომელსაც სიტყვები
ჯიბეში ეჩხუბებიან

და ქუჩაში
ხმამაღლა ყვირიან:

ჩვენც არ ვიცით,
რატომ ვარსებობთ!


ამიტომ ნუ დამადგამთ
ოქროს გვირგვინს თავზე -
მოაშორეთ ეგ სისულელე.

დამტოვეთ ცოცხალი,
უხეში,
დაუმთავრებელი.

თუ ლექსი რამეს ნიშნავს,
მაშინ ალბათ
იმასაც ნიშნავს,

რომ არ უნდა ნიშნავდეს
არაფერს.

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2026 წ.