დადაიზმის განმარტება: დებილებს!


მოგროვდნენ დებილები!

მსურს, მათი აზროვნება ვმკა!

ამბობენ:
- ამის თქმას როგორ ბედავ!

მათი სიტყვები
ცივი ლოდებია.

ჩემი პოეზია - ეს არის სკა,
სადაც სიტყვები ცხოვრობენ
და თაფლივით გროვდებიან.

მე კი მოვდივარ
და სკას ვამტვრევ.

არა იმიტომ,
რომ ფუტკარი მძულს -
არამედ იმიტომ,
რომ თაფლში
ზოგჯერ
ზედმეტად ბევრი შაქარია.

დადაიზმი?

აჰა, ბატონებო:

დადა არის მაშინ,
როცა აზრი
საკუთარ თავს სარკეში შეხედავს
და ვერ იცნობს.

დადა არის
სკამი, რომელსაც ფეხები აქვს,
მაგრამ არსად მიდის.

არის საათი,
რომელიც დროს არ აჩვენებს -
დროს აჩვენებს
როგორ არ უნდა არსებობდეს.

არის სიტყვა
ჭეშმარიტება,
რომელსაც შუაზე გადავჭრით
და ორივე ნახევარს
ვკითხავთ:

- რომელი ხართ თქვენ?

ერთი იტყვის:
მე ვარ სიმართლე.

მეორე:
მე ვარ სიმართლე.

და მესამე -
რომელიც საერთოდ არ ყოფილა -
დაიწყებს სიცილს.

აი, ეს არის დადა.

მე არ ვწერ ლექსს.

მე ვუშვებ
ლექსს
თავიდან.

ვხსნი თავის ქალას
როგორც ძველ ფანჯარას
და ვეუბნები აზრებს:

- გადით გარეთ,
ჰაერი ჩაისუნთქეთ!

მაგრამ აზრები
სამსახურიდან არ მიდიან.

მათ ხელფასი აქვთ.

მათ თანამდებობა აქვთ.

მათ ბეჭედი აქვთ.

მათ იციან,
რომელი სიტყვაა სწორი.

და სწორედ ამიტომ
მეშინია მათი.

სწორი სიტყვა
ყველაზე საშიში სიტყვაა,
როცა მასში
აღარაფერი ცხოვრობს.

მე კი მინდა
არასწორი სიტყვები.

მინდა სიტყვა,
რომელიც კიბეზე დაეცემა.

მინდა წინადადება,
რომელიც შუა გზაზე
გადაიფიქრებს.

მინდა ლექსი,
რომელიც ავტორსაც
გადააგდებს ფანჯრიდან.

მინდა:

აფეთქება!

დადა!

დედა!

დაბა!

დანა!

დანა - რომელიც არ ჭრის ხორცს,
ჭრის ჩვევას.

და როცა დებილები მოვლენ
თავიანთი მძიმე ლოდებით,

მე მათ არ გავექცევი.

ლოდებს ავიღებ,

ერთს - თავში ჩავუდებ,

მეორეს - სიტყვად ვაქცევ,

მესამეს - გულში ჩავრგავ

და ვეტყვი:

- ნახეთ!

თქვენ ქვა მოიტანეთ.

მე კი
მისგან პოეზია გავაკეთე.

მოგროვდით კიდევ.

მეტი მოდით.

მომიტანეთ თქვენი წესები,
თქვენი - არ შეიძლება,
თქვენი - ასე არ იწერება,
თქვენი - ამის თქმას როგორ ბედავ.

მომიტანეთ ყველაფერი.

მე მაქვს
ერთი დიდი სკა.

და ამ სკაში
ფუტკრები უკვე გაბრაზდნენ.

ბზზზზზზზზზზზზ...

ეს არ არის მუსიკა.

ეს არის

აზრი,
რომელმაც პირველად
ფრთები გამოისხა.

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026 წ.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი