ადამიანის კოდი
მე ვერ ვპოულობ გამორთვის ღილაკს, ვარ მარად ჩუმი და ეკრანმარტო. ვიღიმი — მაგრამ ჩემსავე ღიმილს ვატყობ, რომ ახლა — ვერაფერს ვატყობ. ჩატეულია ჩემში დროაღმა, რაღაც — ეკრანზე დარჩება ცდომით, რაც ვერ გითხარით, ვუთხარი ქაღალდს — მოუხელთებლად — ხელმისაწვდომი. ვსწავლობთ სიცილით გაგზავნას სიცილს, გულის გარეშე — გულს ვგზავნით ჯერაც. და ყველა კოდი ჩვენ კარგად ვიცით — ერთმანეთი კი — ჯერ კიდევ ვერა. მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი) 2026
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი