ღმერთი ქირას იხდის

ჩრდილი გაყიდა მეტრომ ქარვაში,
ღმერთი კიბეზე იწყებს კარდიოს.
ღამე — ქალაქის თავის ქალაში —
არის ჩართული შავი რადიო.

და მანქანების ვრცელი პარკინგი
სასაფლაოს ჰგავს, თითქოს დროებითს.
მეტრო რელსებზე მოჰგავს პარკინსონს —
მეტრომ დაღეჭა ეს ცრუ დროები!

აქ ღმერთი ქირას იხდის მდგმურივით,
ღამე სიჩუმეს უკრავს პატეფონს.
სიგნალმა მოკლა ხსოვნის დუმილი —
და ხსოვნა უნდა — დავაპატენტო!

ნაგავში ღმერთი მეტად დაფასდა,
სიბნელეს შუბლზე ეწერა თეთრი.
ეშმაკი ცარცით დადგა დაფასთან,
და ხელს იწევდა მერხიდან ღმერთი.

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026