ჩრდილის ანეონება
ტანი ვერ გრძნობს ტანობას, ჩრდილს კლავს სიღრმე ჰარპუნით. შექმნა გაუტანლობამ — ცრემლი ამოხაპული. სიკვდილის რძე — მწარე მკის. სისხლი კიდე — ღრეობა. ცრემლშეჭმულს და წალეკილს ჩრდილავს უკიდეობა! რადგან გიჟად ვითვლები, ხორცში ვჩრდილობ სულმკვდარი. ჩრდილნატანი ფითრები — სულმა აასუდარა! ანემონი თვალიდან ჩქარსიღრმეში ღონდება. ამოხაპულ მთვარიდან, ჩრდილი ანეონდება! გალაკტიონგრანელობს, მზის ხორცჩრდილი — კანკალით. მე სისხლყელა სიჩუმე ბატკანივით დავკალი! მზემომკილი მოვწიწკნი, ყელჩაცლილი სისხლივით — მოწიწება — დროს შიგნავს — მოხუფული მზის სხივი! გიგანტურ მზის ნაწილებს მე თითებით ვიპარავ. უწერტილო წერტილი მზეში გამოიპარა! ტანი ვერ გრძნობს ტანობას, მზეეზოვე გაქარდეს. შექმნა გაუტანლობამ — რაც არ იყო აქამდე. ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი ) 2026 წ.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი