ბრძოლა სიგიჟესთან


ის ისევ მარტო რჩება ხმაურთან,
რადგან სიჩუმე ოთახში ტოვებს.
კვლავ პარკინსონი დაწინაურდა —
და ერთი ქულა დააკლდა პოეტს.

ხელები — ორი დამფრთხალი ჩიტი,
რომელთაც ახლა ცა აღარ ჰყოფნით;
წერა მოპარა სხეულმა სიტყვებს —
მაგრამ მაინც წერს ეს ავადმყოფი!

სიკვდილმა პოეტს დაუთმო — უცებ,
თითქოს ეშმაკმა ღმერთი განკურნა.
პარკინსონს თავის პოეტი უცქერს
და კვლავ ტაშს უკრავს მანიაკურად.

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი