მოსწავლე

ვასწავლი ჩრდილებს, თუ როგორ მოკვდნენ,
რომ დილამ სიტყვა აქციოს ხვავად,
ვასწავლი ქარებს — როგორ ილოცონ,
როდესაც ღმერთი ფანჯრიდან გავა.

მე ვიცი, როგორ მთავრდება ღამე,
მაგრამ არ ვიცი ბოლომდე დილა;
სიცოცხლე სუნის გამო შევჭამე —
და დამიტოვა სული სიკვდილმა.

მე ვარ სიცოცხლის მაწვალებელი,
სიკვდილს ვუგზავნი ისევ მოსაწვევს,
სიკვდილში — მე ვარ მასწავლებელი,
და სიცოცხლეში — ჯერაც მოსწავლე.

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2014