პოეზიას ჩაი არ მოუხარშოთ

და მაინც პოეზია არის —

ჭრილობა,
რომელსაც ჩაი არ შველის.

არც პლედი.
არც ტუჩსაცხი.
არც შენი მზის სათვალე,
რომელიც ღმერთს თვალებზე უკეთია
და მაინც ვერ ხედავს.

პოეზიაა —
კბილებით დაკბენილი სიტყვა,
რომელსაც ყლაპავ
და მერე ხვდები:
შენ თვითონ ყოფილხარ
სისხლი.

დანარჩენი?

დეკორია.
ფინჯნები.
ლამაზი ტყუილები.

მე კი მინდა ლექსმა
ოთახს ცეცხლი წაუკიდოს
და გასვლისას კარი
შიგნიდან ჩაკეტოს.

ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2026