სისხლამდე
აი, ტყუილის — ტყეთა ნაკრები! აი, პოეტი — დაათრევს მერქანს! ცას რომ ვუყურებ — ცაზე ნაკლები აღარაფერი არ მინდა მერქვას. აი, სილაში — შავი ვარდები! ჯოჯოხეთს ცებმა ქუსლებზე კოცნეს. მე არ მოვდივარ — მე ვიბადები იქ, სადაც წასვლა იწყებს სიცოცხლეს. და ღმერთის ხელი ვერ არჩევს შექმნილს, ვერც დაბადებულს — სისხლს მიღმა დასვრილს. სწორედ იმ ღამეს — მე იქ ვიდექი, მთვარესავით, რომ ჩავიდა არსი. და მჯერა — ღმერთს ცა ანამიანებს; მე და ცა მზეთა ჩრდილში შევფრინდით. შენც ჰო, გიყვარდა ადამიანი — სანამ შექმნიდი? მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი) 2026
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი