ეკოსისტემა
სიკვდილი ყვავის! სიკვდილი ყვავის! ლექსს თითქოს ჩემი კანი აცვია. ჩემი ბავშვობა — ნალექი ყავის, ჩემი სიბერე — ალინაცია. საკუთარ თავთან იყავი ჩრდილში, ღმერთი — სიმძიმის თითქოს ტონია. სიკვდილს დარჩება მხოლოდღა ჯიში — მე ღმერთთან ვცხოვრობ — დიქოტომია! საკუთარ თავთან იყავი სხვაში, ხსოვნა ნელა ზრდის თავის ბურიანს. დუმილს შიგნიდან მოედო ხავსი — და ჩრდილი მზეთა — ნაწიბურია. მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი) 2026
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი