ნიკელის სიმთვრალე


დრო რძეს სვამს როგორც პითონი,
ის თოვლი — თავის ტყავს იცვლის,
პოეტმა — უნდა ითრთოლოს!
პოეტი — უნდა დაიწვას!

ის თოვლი, ქვას რომ ადნება —
რკინასავით სვამს ბაგიდან.
საკუთარ ჩრდილს ვთხრი მადნებად —
ამაზე მძაფრი რა გინდა!

აზრი ჯერ უნდა გაგეჭრას,
გადმოიღვაროს ნიკელად.
დრომ თავის კუდი დაღეჭა
და კანი ამოიკერა!

მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი