ხულიგანი კოსმოსში

წვეთი რწმენა გვაქვს თითო დაობილს,
როგორი კარგი პირობებია;
ღმერთმა ნაკერი ზეცას დაადო —
ვარსკვლავები კი ჭრილობებია.

მზის კიმონოში ბგერა ვაფეთქე,
მზეს შევახეთქე ქარი ხახაზე.
ფეხი დავადგი დროის საფეთქელს
და ღმერთის ჩრდილი უკან დავხაზე.

დიდება ყვავებს — ციდან ამომხტრებს,
მეამბოხეებს და სიზმრის ქურდებს!
მე ვერ მიყიდის ზეცა სამოთხეს —
ჯოჯოხეთშიც კი არ ვიხდი ხურდას!

მიწავ, ცას როგორ შემოეკვანძე!
მზის სისხლი მთვარის ჩრდილმა აყვირა.
პოეზიაში მე ბრბო შევკაზმე
და შევაჯექი დროს თავდაყირა!

მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2020 წ.