არარსებობის დაბადების წიგნი
იყო დრო. მიწა უდაბური. წარღვნები. ცების გაყოფა. საშოდან ამოხეთქა არაფერმა. ეს იყო: გეზი. ღმერთმა მზე გადაყლაპა და ციდან ამოაფრქვია საკუთარი არყოფნა. მე კი მის ნერწყვში ვანთებდი ბენზინს. მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი) 2026
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
1 კომენტარი
ვანთებდი ბენზინს.
====
სისულელე