ჭრიჭინა ანუ გაჩენის ხარჯი
რაც ერთხელ ადამიანების დუმილი მოისმინა, თვითონაც აღარასოდეს გაჩუმებულა და როცა ჭრიჭინა კვდება, შემოდგომა კი არ მოდის, ეზოები შიგნიდან იღებენ ობობას. --- ვარ ჩაკარგული ბალახს ჭრიჭინა, უკანასკნელი ქართველი მეფე! უხმო სამეფოს ზარი მიჭირავს და ნამში ვიხრჩობ გვირგვინს და ყეფენ... ქარები — თითქოს გამომწყვდეულან... ბებიაჩემის საათში მაჯის. ვარ დროის ძარღვში ცამორწეული — გადაუხდელი გაჩენის ხარჯი! ღვთის დაუწერელ ანდერძში ვიწვი ვით სამ ხახაში მყოფი ცერბერი. ჯერარყოფილი ქართული მიწის ვარ აბსურდული კანონმდებელი! მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი) 2026
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი