დარღვევა
და ჩემი სული შენსკენ დაიხარა — როგორც ღმერთის წინაშე, მაგრამ ღმერთის მცნების წინააღმდეგ. --- შენს ბაგეებში სხივად შევედი, ჩემს ვნებაში კი ზეცა ჩავიდა. როგორც ალან პოს, როგორც ტერენტის — სიკვილს ვკითხულობ ყველა ჩქამიდან. დავიწყებ ვნების აკრძალულ ლოცვას, სისხლიან ჯვარზე ყვავის ფათალო. მე ბოროტების ყვავილებს ვხოცავ — წმინდა მკრეხელად თუნდაც ჩამთვალონ! მე თავს გავიყვან მიწიერ ბრბოდან, ჩრდილი ვერ მშველის — ზეცა ჩაიქცა. წმინდა მუსიკა — თავის აქვს — ცოდვას, და ცოდვამ ღმერთის სახე ჩაიცვა. ცებმა დაკარგეს მიმართულება, ფუძის ნიავიც ძაღლივით მიღრენს — მაგრამ შენ დარჩი ბოლო სინათლედ, რომელმაც ბნელსაც ასწავლა სიღრმე. ხვალიდან ჩემი თავი მირეკავს, ჩრდილი სიღრმეებს მითვალიერებს. სული შენს სურვილს ისე მიეკრა — შენს მიღმა როგორც სიცარიელე. ანტიდოტები არა აქვთ ვნებებს, სურვილის ექო ჩუმად მომესმა. შენა ხარ ჩემი სუყველა მცნება — სიამოვნებით ვარღვევ, რომელსაც! ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი) 2026 წ.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი