დრო გასუქდა — დასასრული


ქარი ქარად, კანტი-კუნტად,
დრო იშლება — დაქსაქსული.
გადამაქცევს ცხიმი კუნთად,
დრო გასუქდა — დასასრული!
 
მე ღმერთს ვთხოვე ერთი ფეხი,
მომცა ოთხი — სამი სესხად.
მეოთხე კი მიდის ტყეში,
დაბრუნდება — პრეზიდენტად.
 
დრო მიდის და თანაც ბრუნავს,
კიბეს ზემოთ-ქვევით მიაქვს.
სიბრძნე ღეჭავს თავის ბუნაგს,
ჩემმა ფეხმა შემითრია!
 
აბსურდი ზის სკამზე ჩუმად —
ღმერთთან კამათს დავა მიჯობს.
დრო გასუქდა — დასასრული.
მე ვდგები — რომ დავაბიჯო!
 
ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2026 წ.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი (კომენტარები გამორთულია)

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი