ადამიანობადაუმთავრებელი

ეს ჩემი კავკასიაა — ქვა, ქარიშხალი,
ზოგი ყრუ არის, ზოგიც — გონჯია,
" ადამიანი არის — თეთრი კარკასი,
ზოგიც ამოუშენებელი ლოჯია. "

აქ სიტყვა ხმალია, ენა — ქარქაში,
აქ ყველა მეფეა საკუთარ სახლში,
ზოგი ღირსებას ყიდის ბაზარში,
ზოგი კი კვდება სხვისი დიდების ფასში.

ეს ჩემი კავკასიაა —
ხან იავნანა, ხანაც განგაში,
ხან ვარდი სისხლში, ხან სისხლი ვარდში,
ხან ღმერთი ზის და ტირის ტაძარში.

და მაინც მიყვარს — ყველა ჭრილობით,
თავისი ქარით, ყველა ხარვეზით,
სხვანაირია — აქ, დღეს ყვირილიც
და აზროვნება — სიუკვდავეზე!

ეს ჩემი კავკასიაა —
ჯერ აუშენებელი, ჯერ დაუმთავრებელი,
ადამიანებით სავსე, ადამიანობადაუმთავრებელი...
და იქნებ სწორედ ამიტომ
ჯერ კიდევ გადასარჩენს ვიღებდე ასეთს!

მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2026