უჟანგბადო


უჟანგბადობავ, ჩემთან წამო, ცად!
დრო თავის კუდში აფეთქდა უმად. ვარსკვლავებს ჩემი სისხლი წამოსცდათ,
გალაქტიკებმა დაიწყეს ბრუნვა.
 
უსასრულობა აფეთქდა მრუმედ,
ვარსკვლავთა ხორცში ყვავის გვამის სკა.
ჩემი ხმა რა ვქნა, ვერ გავაჩუმე
და... 
ეს სამყარო თავში გამისკდა!

მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი)
2018

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი (კომენტარები გამორთულია)

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი