საფლავის სტუმრები
შენ სხვისი ჩრდილით იკერავ სახელს, საფლავი მუდამ მასპინძლობს სტუმარს. მისი ლექსები ტყუილში გამხელს, სიტყვა ამოდის — შენ ლპები ჩუმად. სიბრძნის საფარქვეშ გრძელდება გასვრა, აკადემიური ღორი ბანაობს ლეშში. ვინც მკვდარს არ აცდი მიწაში ჩასვლას, ცოცხალს რას უზამ — შენს სიჩუმეში? დაგიჟანგდება ოდესღაც ფრთები, დამპალო დაფნავ! ბინძურო ქებავ! ახლა ის დროა, წამოდგნენ მკვდრები, განგსაჯონ თვითონ საფლავის ქვებმა! კარგი პოეტი წავიდა შორეთს, ჩვენ მისი წასვლა ვაქციეთ როკვად. სასაცილოა ზოგჯერ სიშორეც — თუკი წასულ კაცს უპირებ მოკვლას. მიხეილ ჭიჭინაძე (მიქაელი) 2026
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი (კომენტარები გამორთულია)