მშვიდობით — სქოლიო — მშვიდობით!
შენს არყოფნაში გსურს ღმერთამდე მდუმარე შეძვრე, მარადისობას შეუტიო, როგორც ბაირონს. საკუთარ ჩრდილში ვერ შედიხარ, უხრწნელებს ეძებ, მერე ნათელში იმალები — ნათლისნაირო! ჰოდა მთავარ ტექსტს გამოაკლდი — როგორც სქოლიო, შენიშვნად დარჩი, ჩაუყევი მერე ნაღვარევს. მოკვდა მელანიც — უსასრულო მელანქოლიით, ქერუბიმებმა დუატში ცის წყლები დაღვარეს. უოხჭნო სიტყვას სისხლი დაწერს — დაწერს ვენები, დუმილი სისხლში შემოსილი ყოფილა ბდღვირი. ნუნის წიაღში ჩაიკარგნენ ღმერთთა ჩვევები, ნიშატის სისხლში დაყროყინებს უკუღმა ვირი! საკუთარ სისხლს ვკბენ, ამ სახელმა გვარსაც აჯობა, ღმერთის კი არა — მე საკუთარ სიკვდილს ვშიშობდი. შენ დამარხულო, თავო ჩემო — კვლავ გამარჯობა! მშვიდობით — სქოლიო — მშვიდობით! ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი ) 2026 წ.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი (კომენტარები გამორთულია)